رنگین،ننگین

دریغا که ما را وعده ی سفره های رنگین می دهند لیک ، در دستانمان نان هم نیست .

خیابان ها زیر پایمان خالی ،

گوش ها از وعده های ننگین پر ...

تنهاییه

چه کرد باید آن دم که می پنداریم ، می بینیم و یقین حاصل می شود که خودمان هستیم فقط ؟

تنها مانده ایم

و دلمان پر است

از نا خوش روزگارانی که گاها" بر ما گذر کرده است و جایش درد می کند هنوز .

یاد دوستانی افتاده ایم که دوستمان نبودند اما دوستشان داشتیم .

منطق روزگار حکم می کرد که نا رفیقان را دور کنیم از خود .

تصلی خاطرمان شده است که می پنداریم بر مدار منطق بوده ایم ،

لیک این پندار نیک ، به دل تنگمان راه نمی برد

و همچنان رنجوریم ازین تنگنا .

باشد که دلمان فراخ شود یک روز .

جدال

چند صباحی است ما را جدالی اُفتاده است ، بس عظیم ،

چرایش ندانیم .

در خبر است دلیل آن اصلی است آشکار :

"حب ذات"

دوستان چنین گویند .

ارتباط های سرشار از "من" ...

دیگر ضمیر ها مرده اند .

و ما در خود مانده ایم ، مبهوت ...

ممتد ، از آداب معاشرت شنیده ایم .

گاهاً چون خطایی سر زد ، به غایت کوباندندمان .

حال چرخ روزگار گشته است و ما بر فراز !

به کمال ، همان "جمال آداب معاشرت" را بر مخیله ی ما جاری می کنند .

در پی ، اعتراض ما است که ذرات هوا را بی رحمانه می لرزاند .

چنین نمایان گردد : "توجیه گناهان در خشم"

و ...

بر قاعدهای نا نوشته ،

ما از اوان کودکی محروم از خشم و خطا بوده ایم !

defective cycle

عشق و محبت
محبت و انتظار

انتظار و توانایی

توانایی و شکست

شکست و ناراحتی

ناراحتی و اخم

اخم و نگاه

نگاه و خشم

خشم و فریاد

فریاد و زد

زد و خورد

خورد و جنگ

جنگ و جدال

جدال و اغتشاش

اغتشاش و فریاد

فریاد و تخلیه

تخلیه و آرامش

آرامش و لبخند

لبخند و محبت

محبت و عشق

عشق و محبت

.
.

.

god & father

و خدای را آفریننده ترین دانیم .
سال شصت و هفت را برای ما سال ورود قرار داد .

خدای را ، شکر گذاریم .

شروع بیست و دومین سال زندگی خود را دیدیم .

خدای را حکیم ترین دانیم .

سرنوشت را آنگونه که داند و ندانیم نوشته است .

خدای را بنده ایم ، خیر و شر داند .

در شروع سال بیست از زندگی ما ، عزیز ترینمان را گرفت .

خدای را رئوف دانیم .

ندانیم کسان زنده ی دیروز ما ، کجا رفتند و حالشان چیست امروز ،

تنها می دانیم ارحم ُالراحمین چگونه صفتی است .

آن ها رفتند .

ما زنده ایم و جاری ،

ملالی هم نیست .

اما دل ِ تنگمان ، گلویمان را می بنداند گاهی ،

همین .

part-10

کلاس درس ، همان علم ،

نشستن روی نیمکت های چوب ، همان خواب خوب ...

part-9

نوشتار غلط .

مسائل روز ، حالت آشفته .

خواب روز ، خواب شب ،

حل المسائل قطور .

ترس از نفهمیدن منظور ...

توده ی جامعه افسرده ،

با دلایل لازم ،

نه کافی ...